Wszystkie dwanaście miesięcy w niemieckim jest rodzaju męskiego, każdy co do jednego, bez wyjątków, bez przypadków szczególnych i bez niczego do sprawdzenia. Wiesz, że to miesiąc, wiesz, że rodzajnik to der.
Reguła
Każdy miesiąc jest rodzaju męskiego. Oznacza to der w Nominativ, a formy męskie przechodzą przez każdy przypadek. Nigdy nie musisz tego sprawdzać. Sama kategoria decyduje o rodzajniku.
| Miesiąc | Polski |
|---|---|
| derJanuar | styczeń |
| derFebruar | luty |
| derMärz | marzec |
| derApril | kwiecień |
| derMai | maj |
| derJuni | czerwiec |
| derJuli | lipiec |
| derAugust | sierpień |
| derSeptember | wrzesień |
| derOktober | październik |
| derNovember | listopad |
| derDezember | grudzień |
Pory roku też
Wzorzec rozciąga się na pory roku. Wszystkie cztery są także rodzaju męskiego → derFrühling (wiosna), derSommer (lato), derHerbst (jesień), derWinter (zima). Tu też bez wyjątków.
Miesiące, dni, pory roku: jeśli coś oznacza punkt w czasie na kalendarzu, niemiecki niemal zawsze sięga po rodzaj męski. To nie reguła, którą wyprowadzasz, lecz wzorzec, który rozpoznajesz, a gdy raz go zobaczysz, przestaje być czymś, nad czym w ogóle myślisz.
W rozmowie
Najczęściej usłyszysz miesiące tak: in + dem styczniu (= im Januar), in + dem lutym (= im Februar), in + dem marcu (= im März). To im to skrócenie in i dem. To Dativ. A Dativ jest dokładnie tym, czego można się spodziewać: der staje się dem, tak jak każdy inny rzeczownik rodzaju męskiego.
Wiesz, że to miesiąc, więc wiesz, że to der, dla wszystkich dwunastu miesięcy i wszystkich czterech pór roku, bez sprawdzania i bez zgadywania.