Komposita.
Ostatnie słowo decyduje o wszystkim.

Niemiecki uwielbia sklejać rzeczowniki, więc słowa, które polski rozbiłby na dwa lub trzy, niemiecki spawa w jedno → Hausaufgabe, Lebensmittel, Kühlschrank, Krankenversicherung. Wygląda to onieśmielająco, ale istnieje jedna reguła, która odblokowuje niemal każdy długi niemiecki rzeczownik: bez względu na to, z ilu części się składa, tylko ta ostatnia decyduje o rodzaju, liczbie mnogiej i o tym, która reguła przyrostka ma zastosowanie.

Reguła: wygrywa ostatnie słowo

Niemiecki rzeczownik złożony czyta się jak łańcuch, ale dla gramatyki liczy się tylko ostatnie ogniwo. Jakikolwiek rodzajnik i liczbę mnogą miałoby ostatnie słowo samo w sobie, cały wyraz złożony je dziedziczy.

Części	Ostatnie słowo	Wyraz złożony	Znaczenie
dasHaus + dieAufgabe	dieAufgabe	dieHausaufgabe	praca domowa
kühl + derSchrank	derSchrank	derKühlschrank	lodówka
dasLeben + dasMittel	dasMittel	dasLebensmittel	żywność, artykuły spożywcze
dieZeit + derPunkt	derPunkt	derZeitpunkt	moment w czasie
derKredit + dieKarte	dieKarte	dieKreditkarte	karta kredytowa

Zwróć uwagę na Hausaufgabe → dasHaus jest rodzaju nijakiego, ale dieAufgabe jest rodzaju żeńskiego, i żeński wygrywa, bo Aufgabe jest na końcu. Pierwsza część, lub części, wyrazu złożonego dodają tylko znaczenie i nigdy nie wpływają na rodzaj.

Dlaczego to dobra wiadomość: reguły przyrostków wciąż działają

Każda znana Ci już reguła rodzaju według przyrostka wciąż działa wewnątrz wyrazu złożonego, o ile spojrzysz na ostatnie słowo. Jeśli ostatnia część kończy się na -ung, -heit, -keit lub -schaft, cały wyraz złożony to die. Jeśli kończy się na -chen lub -lein, cały wyraz złożony to das. Reguła przyrostka nigdy nie dba o to, jak długie stało się słowo po drodze.

Wyraz złożony	Ostatnie słowo	Reguła przyrostka	Rodzajnik
Krankenversicherung	Versicherung	kończy się na -ung	die
Geschwindigkeit	(Geschwind)igkeit	kończy się na -keit	die
Bürgermeister	Meister	rzeczownik odczasownikowy -er	der
Mädchen	(Mäd)chen	kończy się na -chen	das

Oznacza to, że każdy artykuł o przyrostkach na tym blogu ma zastosowanie podwójnie, raz do prostego słowa i drugi raz do każdego wyrazu złożonego, który akurat się nim kończy. Naucz się reguły raz, a będzie się opłacać przy słowach, których jeszcze nie widziałeś.

Litery łączące: małe dodatki pomiędzy

Czasem między częściami wsuwa się dodatkowa litera lub dwie, wyłącznie po to, by ułatwić wymowę. Najczęstsze jest dodatkowe -s-, często po słowach kończących się na -ung, -heit, -keit, -schaft lub -tum. Może też pojawić się -(e)s- lub -(e)n-, często odzwierciedlając końcówkę Genitiv lub liczby mnogiej pierwszego słowa.

Części	Łącznik	Wyraz złożony	Znaczenie
dieArbeit + derPlatz	-s-	derArbeitsplatz	miejsce pracy
derTag + dieZeit	-es-	dieTageszeit	pora dnia
dasHuhn + dieSuppe	-(e)n-	dieHühnersuppe	rosół z kurczaka

Te litery łączące nigdy nie zmieniają reguły. Siedzą cicho w środku, a rodzaj wciąż pochodzi od tego, jakie słowo jest ostatnie.

Czytanie długiego słowa od prawej do lewej

Im dłuższy staje się niemiecki wyraz złożony, tym bardziej przydatna staje się ta reguła. Gdy spotykasz nieznane słowo, nie próbuj ogarnąć całości naraz. Znajdź najpierw ostatnie słowo, bo to jest rdzeń, ten, który dostaje rodzajnik i liczbę mnogą, a potem cofaj się przez wcześniejsze części, by uzupełnić znaczenie.

To także wyjaśnia, dlaczego słynne ogromne niemieckie wyrazy złożone wcale nie są trudne, gdy tylko przestaniesz je czytać od lewej do prawej. Znajdź ostatni rzeczownik, dostaniesz jego rodzaj i liczbę mnogą za darmo z reguły, którą już znasz, a wszystko przed nim traktuj jak ciąg etykiet.

O przyrostkach, które same decydują o rodzaju: Kończy się na -ung? To zawsze die. i Kończy się na -chen? To zawsze das.